ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ
loading...

Όταν σε πνίγει ο πόνος, δυναμώνεις δεν αποδυναμώνεσαι.


Για να ταυτιστείς απόλυτα με το post, πάτα play!


Όταν πονάς πολύ, όταν ο πόνος μοιάζει πια αβάστακτος, αδίστακτος κι ατέλειωτος, εσύ δυναμώνεις, δεν αποδυναμώνεσαι. Όταν σπαράζεις στα δάκρυα κάθε φορά που επαναφέρεις τη θύμηση των πληγών που χάραξαν το σώμα σου, γίνεσαι όλο και πιο δυνατή. Όταν νιώθεις την ψυχή και την καρδιά σου έτοιμες να σπάσουν, όταν νιώθεις πως μόνο μαυρίλα μπορείς να βγάλεις από εκεί μέσα, τότε είναι που είσαι πιο έτοιμη για έναν νέο και μεγαλύτερο πόνο.
Εσύ νιώθεις πως όλα τελείωσαν εδώ, μα μόλις άρχισαν. Νιώθεις πως δεν αντέχεις άλλο πόνο, πως απλά δεν μπορείς να το διαχειριστείς. Νιώθεις πως η ζωή σου μοιάζει με κακόγουστο βιβλίο που επαναφέρει ξανά και ξανά την ίδια ιστορία στο κεφάλι σου. Χαρούμενη αρχή και άσχημο τέλος. Ξανά και ξανά. Θύτης και θύμα εσύ που βάζεις και ξανά βάζεις τον εαυτό σου στο ίδιο story. Αδίστακτη μοιάζεις, αφού δεν νοιάζεσαι για το πόσο θα πονέσεις πάλι. Δεν σου περνά καν απ'το μυαλό. Βλέπεις όταν ελπίζουμε, παράλληλα κι ασυνείδητα εθελοτυφλούμε στην ίδια την κατάσταση που εμείς δημιουργήσαμε. Η ελπίδα φανερώνει τα θετικά και αποκρύπτει τα αρνητικά. Έτσι είναι.
Εκεί ακριβώς λοιπόν που δεν μπορείς να ανεχθείς άλλο πόνο, που είσαι πρόθυμη να βάλεις τέλος σε ό,τι σε φθείρει, μοιάζεις σαν μην νιώθεις πια. Κανένα δάκρυ δεν τρέχει πια στα μάγουλα σου. Κανένας δειλός και κρυφός λιγμός δεν ξεχυλίζει πια από το μέσα σου. Κανένας κόμπος στο στομάχι. Κανένα αδιέξοδο στο νου. Έχεις πάψει να πονάς. Έχεις πάψει να θρηνείς το τέλος σου. Το τέλος που εσύ η ίδια θέτεις στη ζωή σου όσο συνεχίζεις να θρηνείς. Έχεις γίνει πια δυνατή.
Κι όταν πια αντικρίζεις στα μάτια τον θύτη της ιστορίας σου, όταν ακούς εκείνα τα κομμάτια που σε λύγιζαν, όταν επαναφέρεις στη μνήμη σου στιγμές πόνου και θλίψης κι απλά κοιτάζεις βαθιά τον εαυτό σου στον καθρέφτη και λες και ξανά λες πως όλα είναι καλά, τότε ναι είσαι δυνατή. Κοιτώντας κατάματα τον φόβο μας παύουμε να φοβόμαστε, πιέζοντας την πληγή ξανά και ξανά παύουμε να πονάμε. Διαγράφοντας αλύπητα ανθρώπους από τη ζωή μας, μαθαίνουμε τι εστί εξέλιξη.
Κάθε Παρασκευή εδώ για περισσότερα posts! Αν δεν αντέχεις μακριά μου , θα με βρεις και στο www.haveatea.gr

0 Σχολίασε το Άρθρο...:

Δημοσίευση σχολίου

 
ΑΝΟΙΞΕ ΤΟ